Κι ας είναι ένα “παραμύθι”. Αυτό που κρατάμε, είναι η γλυκιά νοσταλγία που αφήνει στην ψυχή μας.
Toν πρώτο μου “Μάρτη”, μού τον είχε φτιάξει η γιαγιά μου. Νιώθω
τυχερή που έχω μνήμη από τα πρώτα χρόνια της ζωής μου. Υπέροχες
αναμνήσεις που μένουν αναλλοίωτες στο μυαλό και την καρδιά μου. `Ημουν,
λοιπόν, τριών ετών όταν μου είπε: ” Φέτος θα φτιάξουμε μαζί ένα βραχιολάκι με κόκκινη κι άσπρη κλωστή!”











.jpg)








