Θεοδώρα Τζάκρη: «Στάχτη στα μάτια των πληγέντων από πυρκαγιές και πλημμύρες - το τρίτο κατά σειρά νομοσχέδιο για την κρατική αρωγή»

Η Βουλευτής ΠέλλαςΘεοδώρα Τζάκρη, στην τοποθέτησή της στην Επιτροπή
Παραγωγής και Εμπορίου της Βουλής επί της αρχής για το Σχέδιο Νόμου του
Υπουργείου Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασία «Νέο πλαίσιο μέτρων
στεγαστικής αρωγής και λοιπών ενισχύσεων μετά από φυσικές καταστροφές,
βελτίωση πλαισίου κρατικής αρωγής και ιδιωτικής ασφάλισης επιχειρήσεων έναντι
φυσικών καταστροφών - Τροποποιήσεις ν. 4797/2021 και ν. 5116/2024», επισήμανε
ότι η κρατική αρωγή μετά από μια φυσική καταστροφή είναι αναγκαία, αλλά δεν
μπορεί να υποκαθιστά την πρόληψη και την αποτελεσματική Πολιτική Προστασία.
Όπως συγκεκριμένα είπε «κανείς δεν μπορεί να διαφωνεί με την ταχεία
αποζημίωση όσων έχασαν τη ζωή, το σπίτι ή την περιουσία τους», ωστόσο υπάρχει
ένα προηγούμενο κρίσιμο ερώτημα: τι κάνει η Πολιτεία πριν από την καταστροφή,
ώστε να προστατεύσει τη ζωή, την περιουσία και τον τόπο.
Επισήμανε ότι οι φυσικές καταστροφές δεν προκαλούν μόνο απώλεια περιουσίας,
αλλά συχνά στερούν από τους πληγέντες το εισόδημά τους για πολλά χρόνια,
οδηγώντας τους ακόμη και σε εξαθλίωση ή εσωτερική μετανάστευση. Άσκησε
έντονη κριτική στην κυβερνητική πολιτική της τελευταίας επταετίας, με αναφορά
στις μεγάλες πυρκαγιές, στις ανθρώπινες απώλειες και στις τεράστιες εκτάσεις που
έχουν καεί που παρά τις επανειλημμένες εξαγγελίες ετοιμότητας και τις
νομοθετικές παρεμβάσεις, το πρόβλημα παραμένει.
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στο 112 το οποίο αναγνωρίζεται ως σημαντικό εργαλείο
για την προστασία της ανθρώπινης ζωής, όμως η αποστολή μηνυμάτων εκκένωσης
δεν αποτελεί από μόνη της πυροπροστασία. Στο ίδιο πλαίσιο έθεσε ερωτήματα για
το πρόγραμμα Antinero και τη διάθεση εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ για
δράσεις πρόληψης. Αναφορικά με τα εναέρια μέσα πυρόσβεσης, επισήμανε τη
μετατόπιση από δημόσια/εθνικά μέσα προς μισθωμένα και τη διαρκή εξάρτηση
από ιδιώτες, αντί να ενισχύει τη δημόσια επιχειρησιακή αυτονομία. Με αφορμή δε,
τη σύγκρουση των 2 ελικοπτέρων στην Ψάθα, έθεσε ερωτήματα για την ασφάλεια
και τον συντονισμό των εναέριων επιχειρήσεων, καθώς και για τη διαθεσιμότητα
και στελέχωση των νέων ακριβών αεροσκαφών συντονισμού Diamond DA62 MPP τα
οποία ήταν καθηλωμένα στο έδαφος λόγω έλλειψης πιλότων.


Όσον αφορά στο υπό συζήτηση νομοσχέδιο για την κρατική αρωγή, επισήμανε ότι
ούτε αυτό πρόκειται να επιτύχει το σκοπό του διότι τροποποιεί νομοθετήματα που
είχαν ήδη τροποποιηθεί πρόσφατα χωρίς να έχει καταγραφεί που απέτυχαν αυτά,
δημιουργώντας (1) νομική αστάθεια, λόγω των συνεχών τροποποιήσεων
πρόσφατων νόμων, (2) νέες καθυστερήσεις, εξαιτίας της ανάγκης έκδοσης
πρόσθετων υπουργικών αποφάσεων πριν ενεργοποιηθούν οι διαδικασίες αρωγής,
(3) διάσπαση αρμοδιοτήτων και (4) ζητήματα δικαιοσύνης και κινήτρων,
ιδιαίτερα ως προς την αντιμετώπιση των ασφαλισμένων επιχειρήσεων, των
ιδιοκτητών αυθαίρετων κτισμάτων και τον τρόπο υπολογισμού της συνολικής
κρατικής αρωγής.
Ακολουθεί η ομιλία της κ. Τζάκρη:
«Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι
Σήμερα συζητούμε ένα νομοσχέδιο που αφορά στην κρατική αρωγή μετά από
φυσικές καταστροφές.
Και θέλω εξαρχής να είμαι ξεκάθαρη: Κανείς δεν μπορεί να είναι αντίθετος με την
όσο το δυνατόν πιο γρήγορη αποζημίωση ενός ανθρώπου που έχασε το σπίτι του,
την περιουσία του.
Κανείς δεν μπορεί να είναι αντίθετος με την ταχύτερη αποκατάσταση μιας
πληγείσας από πυρκαγιά περιοχής.
Αλλά υπάρχει ένα ερώτημα που προηγείται όλων αυτών:
Τι κάνουμε ώστε ο πολίτης να αισθάνεται ασφαλής όταν με τους φόρους του
χρηματοδοτεί την δημόσια ευθύνη προστασίας της ζωής του, του σπιτιού του και
της περιουσίας του από πυρκαγιές και φυσικές καταστροφές; Που σημαίνει, τι
κάνει η κυβέρνηση σε επίπεδο υποδομών και θωράκισης της ζωής και της
περιουσίας των πολιτών προκειμένου να μην φτάνουμε στο έσχατο σημείο της
απώλειας ζωής και περιουσίας.
Διότι όλα αυτά τα χρόνια από όπου πέρασε πλημμύρα ή φωτιά οι τόποι ερήμωσαν
και οι περιουσίες χάθηκαν και ουδέποτε αποκαταστάθηκαν.
Κυρίες και Κύριοι συνάδελφοι
Όταν συμβαίνει μια φυσική καταστροφή από νερό ή φωτιά ή σεισμό κυρίως όμως
από τα δύο πρώτα οι πληγέντες, μαζί με την περιουσία τους, αν όχι την ζωή τους
χάνουν τον τρόπο να ζουν. Μία δενδροκαλλιέργεια ή μια κτηνοτροφική
εγκατάσταση όταν καταστραφούν αφήνουν χωρίς εισόδημα τους πληγέντες για 5
έως και 10 χρόνια. Και η μόνη επιλογή που έχουν είναι να διαλέξουν μεταξύ
εξαθλίωσης και εσωτερικής μετανάστευσης.
Από το 2019 μέχρι σήμερα [και αναφέρομαι σε αυτά τα 7 χρόνια που κυβερνά η
ΝΔ], πενήντα άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους, 5 εκατομμύρια. στρέμματα
καμένα, ένας στους τέσσερις πυροσβέστες τραυματίας.
[Οι 10 μεγαλύτερες πυρκαγιές της 7ετίας:
 Έβρος (2023): 966.100 στρ.
 Εύβοια (2021): 518.810 στρ.
 Ολυμπία (2021): 184.000 στρ.



 Ρόδος (2023): 177.735 στρ.
 Πόρτο Γερμενό (2026): ~140.000 στρ.
 Γύθειο – Ανατ. Μάνη (2023): 112.090 στρ.
 Βίλια – Δυτ. Αττική (2021): 101.750 στρ.
 Βαρνάβας- Πεντέλη (2024): 85.492 στρ.
 Βαρυμπόμπη (2021): 84.540 στρ]
Την τελευταία 10ετία 800.000 στρέμματα κάηκαν στην Αττική, το 32% της
συνολικής επιφάνειας της Αττικής και το 42% της επιφάνειας των δασών της.
Κάθε αντιπυρική περίοδος ξεκινά πανομοιότυπα με δηλώσεις ετοιμότητας. Αλλά
και φέτος το 2026 έχουμε την ίδια αποκαρδιωτική εικόνα.
Από τις αρχές του 2026 έχουν καεί μέχρι στιγμής πάνω από 300.000 στρέμματα. Και
φέτος πληρώσαμε ξανά βαρύ τίμημα!
Στις 29 Ιουλίου, τρεις πυροσβέστες έχασαν τη ζωή τους εν ώρα καθήκοντος, δύο
στο Ρέθυμνο και ένας στο Γύθειο. 
Και λίγες ημέρες αργότερα, στις 2 Αυγούστου, δύο ακόμη άνθρωποι έχασαν τη ζωή
τους στην αεροπορική σύγκρουση δύο μισθωμένων πυροσβεστικών ελικοπτέρων
στην Ψάθα. 
Και 2 νεκροί στη φωτιά στο Ωραιόκαστρο.
Και 2 νεκροί στη φωτιά της Σαλαμίνας
Μόλις το Φεβρουάριο του 2026 με το προηγούμενο νόμο σας τον 5281/2026 που
είχε και ωραίο τίτλο «Ενεργή μάχη: Ολοκληρωμένη αναμόρφωση του συστήματος
πρόληψης, ετοιμότητας και απόκρισης έναντι δασικών πυρκαγιών και λοιπών
φυσικών, τεχνολογικών ή ανθρωπογενών καταστροφών… κλπ, κλπ] επιχειρήσατε
πλήθος αλλαγών και νέων εργαλείων που αφορούν την πρόληψη, την ετοιμότητα
και την καταστολή απέναντι στις δασικές πυρκαγιές, επιχειρώντας να απαντήσει σε
υπαρκτές και διαχρονικές αδυναμίες του συστήματος στη χώρα μας. 
Αλλά και πάλι στο ίδιο έργο θεατές!
Η Πολιτική Προστασία είναι μια αλυσίδα με 5 τουλάχιστον κρίκους:
Πρόληψη.
Ετοιμότητα.
Έγκαιρη επέμβαση.
Προστασία της ζωής και της περιουσίας.
Αποκατάσταση.
Η πρόληψη πρέπει να είναι η καρδιά της Πολιτικής Προστασίας.
Το 112 είναι ένα πολύτιμο εργαλείο. Όταν ένας άνθρωπος βρίσκεται σε άμεσο
κίνδυνο, το να του πεις εγκαίρως «Φύγε τώρα», μπορεί να σημαίνει τη διαφορά
ανάμεσα στη ζωή και στον θάνατο.
Εδώ όμως πρέπει να γίνει μια κρίσιμη διάκριση: Η προειδοποίηση δεν είναι
πρόληψη και η εκκένωση δεν είναι πυροπροστασία.
Κατά συνέπεια η Πολιτική Προστασία δεν μπορεί να αξιολογείται μόνο από το πόσα
μηνύματα 112 έστειλε.
Πρέπει να αξιολογείται και από:
πόσα σπίτια σώθηκαν, πόσες επιχειρήσεις δεν κάηκαν, πόσο δάσος δεν κάηκε.
Το 112 μπορεί να σώσει τον άνθρωπο. Η Πολιτεία οφείλει να προστατεύσει και
τον τόπο.