Σήμερα 6 Ιουλίου γιορτάζει ο Όσιος Σισώης ο Μέγας

 

 

Σήμερα Δευτέρα 6 Ιουλίου γιορτάζουν: O Όσιος Σισώης ο Μεγάλος. Η Αγία Λουκία η Παρθενομάρτυς. Ο Άγιος Απολλώνιος. Ο Άγιος Αλεξανδρίων. Ο Άγιος Αστείος ο Επίσκοπος Δυρραχίου. Οι Άγιοι Εικοσιτέσσερις Μάρτυρες (Άγιος Σάτυρος).

Εορτολόγιο

• Αστείος, Άστειος.
• Λύκιος, Λυκίας, Λυκία.
• Σάτυρος, Σάτος.
• Σισώης.

   

 Θεοῦ τεθνηκὼς πυξίῳ προσεγράφη, Θείου Σισώης Πνεύματος τὸ πυξίον. Βῆ δὲ Σισώης γῆθεν εἰς οὐρανὸν ἕκτῃ ἀμύμων.

Ο Όσιος Σισώης έλαμψε με την πνευματική του σύνεση, την ταπεινοφροσύνη, τη φιλαδελφία και το ενδιαφέρον του στο να επιστρέψει και ένα μόνο αμαρτωλό.

Μεταξύ των ασκητών αναδείχτηκε ονομαστός και μέγας, αθλητής της πρώτης γραμμής, τύπος εγκράτειας, αλλά και ψυχή πού προσευχόταν για δικαίους και αδίκους, πλούσιους και φτωχούς, άρχοντες και ιδιώτες, κληρικούς και λαϊκούς και γενικά για όλο τον κόσμο.

Στη γη ήταν, αλλά η ζωή του ήταν ουράνια. Υψωμένος πάνω από τη σάρκα, που χαλιναγωγούσε τέλεια με τη χάρη του Αγίου Πνεύματος και τη θεία κοινωνία του σώματος και του αίματος του Χριστού.

Η μνήμη του μένει υπόδειγμα σ’ όσους θέλουν την ασκητική ζωή, για να είναι γνήσιοι και πραγματικοί ασκητές, όχι μόνο με την αντοχή του σώματος, αλλά και με την πνευματική αναγέννηση και τη λάμψη της αρετής.

Δείτε στο βίντεο παρακάτω για τον ασκητικό βίο, την πνευματική σύνεση, την ύψωση πάνω από τη σάρκα και το Απολυτίκιο του Οσίου Σισώη του Μεγάλου.

Aπολυτίκιο Αγίου Σισώη

Ήχος πλ. α’. Τὸν συνάναρχον Λόγον.

Ἐκ παιδὸς γεωργήσας ζωὴν τὴν κρείττονα, τῶν κατ’ αὐτῆς ἐνεπλήσθης θεουργικῶν ἀγαθῶν, τῶν Ἀγγέλων μιμητὰ Σισώη Ὅσιε, ὅθεν ὡς ἥλιος λαμπρός, ἀπαυγάζεις τηλαυγῶς, ἐν ὥρᾳ τῆς σῆς ἐξόδου, δηλοποιῶν τὴν σὴν δόξα, καὶ καταλάμπων τᾶς ψυχᾶς ἠμῶν.

Μνήμην τοῦ θανάτου διηνεκῶς, μελετῶν Σισώη, κατεμάρανας τὰς ὁρμάς, καὶ πρὸς ἀναβάσεις, αἰρόμενος μεγίστας, τοῦ οὐρανίου κάλλους, χαίρων ἀπήλαυσας.

 

Αγία Λουκία η Παρθενομάρτυς

Ιδούσα Pήξου την τομήν η Λουκία, Oυ προς τομήν έρρηξε φωνήν δειλίας.

Η Αγία Λούκια, συνελήφθη από τον Ρήξο Βικάριο, που την ανάγκαζε να θυσιάσει στα είδωλα και ν’ αρνηθεί τον Χριστό.

Η Αγία Λούκια όχι μόνο δεν πείστηκε, αλλά οδήγησε στην πίστη του Χριστού τον Ρήξο, από τον όποιο, αξιώθηκε μεγάλων τιμών και εγκαταστάθηκε σ’ ένα ήσυχο σπίτι, όπου καταγινόταν με την προσευχή και τη νηστεία. Παρακάλεσε δε τον Ρήξο να πάει στην Κομπανία της Ιταλίας και να μαρτυρήσει εκεί για τον Χριστό.

Ο δε Ρήξος, αφού εγκατέλειψε γυναίκα, παιδιά, πλούτο και όλη την κοσμική δόξα, αναχώρησε με την Αγία. Στην πόλη αυτή συνελήφθησαν και οι δύο. Μπροστά στον ηγεμόνα ομολόγησαν με θάρρος τον Χριστό και γι’ αυτό αποκεφαλίστηκαν.

Μαζί τους αποκεφαλίστηκαν και πολλοί άλλοι Άγιοι Μάρτυρες (γιορτή Άγιοι Εικοσιτέσσερις Μάρτυρες που εορτάζουν την ίδια ημέρα). Αυτοί ήταν μεταξύ των πολλών, που μαρτύρησαν το 301 μ.Χ. δια αποκεφαλισμού, μαζί με την Αγία Λούκια και τον Άγιο Ρήξο.

Τα ονόματα τους ήταν τα εξής: Ανατολίας, Αντωνίνος, Λυκίας, Νέας, Σερίνος, Διόδωρος, Δίων, Απολλώνιος, Άπαμος, Παππιανός. Κοττύιος. Όρωνος, Παπικός, Σάτυρος, Βίκτωρ και άλλοι εννέα.

Eικάς τετάρτη Mαρτύρων έργον ξίφους, Ώφθη υπέρ σού, Xριστέ δόξα Mαρτύρων.

  

 

Άγιος Απολλώνιος

 Aπολλωνίω σταυρός η τιμωρία,
Eιπείν δ’ αληθώς, Σταυρός η σωτηρία.

Ο Άγιος Απολλώνιος καταγοταν από τις Σάρδεις και καταγγέλθηκε στον έπαρχο Ικονίου, διότι πίστευε στο Χριστό και ενεργούσε μεταξύ των ειδωλολατρών για την εξάπλωση του Ευαγγελίου. Ο Περίνιος -έτσι ονομαζόταν ο έπαρχος- μετά από μάταιες προσπάθειες, για να τον εξαναγκάσει ν' αρνηθεί τον Χριστό, τον σταύρωσε. Το τέλος αυτό, που τη φρικτή αγωνία του δοκίμασε και ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός, ο Απολλώνιος υπέστη με πολλή καρτερία, ενδυναμούμενος από τη θεία χάρη. Και έτσι κέρδισε το ενδοξότατο στεφάνι του μαρτυρίου.

Άγιος Αλεξανδρίων

Aλεξανδρίων και κατωφερώς τρέχων,
Aνωφερώς υψούτο προς Θεόν Λόγον.

Ο Άγιος Αλεξανδρίων μαρτύρησε ως έξης: αφού τον έδεσαν σ' ένα τροχό, κατόπιν τον άφησαν να κυλήσει με δύναμη σε μια μεγάλη κατηφοριά και έτσι ο Αλεξανδρίων, που ήταν δεμένος στον τροχό βρήκε τραγικό θάνατο.

 

Άγιος Αστείος ο Επίσκοπος Δυρραχίου  

Aστείος αρθείς εύρεν αστείον τέλος, Oφθείς μελίσσαις βρώσις εγχρισθείς μέλι.

Ο Άγιος Αστείος ή Αστίος ήταν επίσκοπος Δυρραχίου και έζησε επί βασιλέως Τραϊανού και ηγεμόνος Αγρικόλα το έτος 98 μ.Χ..

Συνελήφθη από τους ειδωλολάτρες του Δυρραχίου και επειδή δεν θυσίαζε στα είδωλα, οδηγήθηκε στον ηγεμόνα Αγρικόλα, όπου τον έδειραν με μολύβδινα ομοιώματα χεριών και τον μαστίγωσαν με μαστίγια από νεύρα βοδιών.

Επειδή όμως επέμενε στην πίστη του Χριστού, τον άλειψαν με μέλι και τον σταύρωσαν σε καιρό καύσωνα, κοντά στο τείχος της πόλης. Εκεί έπεσαν επάνω του νέφη μελισσών, όπου από τα πολλά τσιμπήματα θανατώθηκε.

 Με πληροφορίες από: ekklisiaonline.gr & saint.gr