Σήμερα 19 Σεπτεμβρίου γιορτάζουν οι Άγιος Τρόφιμος Σαββάτιος & Δορυμέδων οι Μάρτυρες

  

Σήμερα Σάββατο 19 Σεπτεμβρίου γιορτάζουν: Οι Άγιοι Τρόφιμος, Σαββάτιος και Δορυμέδων οι Μάρτυρες. Οι Άγιοι Θεόδωρος ο πρίγκιπας και Δαβίδ και Κωνσταντίνος οι υιοί του. Ο Άγιος Θεόδωρος εκ Ταρσού ο Αρχιεπίσκοπος Καντουαρίας. Η Ανακομιδή Ιερών Λειψάνων Οσίου Αμφιλόχιου Μακρή. 

Σάββατο μετά την Ύψωση του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού.

Εορτολόγιο

• Σαββάτιος, Σάββατος, Σαββάτης, Σαββατία, Σαββατίνα, Σαββάτα, Σαββάτη, Σαββάτω.

Πνέοντες ἓν Τρόφιμε καὶ Δορυμέδον, Ἓν ἐκ ξίφους δέχεσθε καὶ βίου τέλος. Ξεσθεὶς σιδηροῖς Σαββάτιος ὀξέσιν, Εἰς σαββατισμὸν θεῖον ὡς Μάρτυς φθάνει. Ἐννεαδεκάτῃ Τρόφιμον τάμον, ἠδὲ συνάθλους.

Οι Άγιοι Τρόφιμος, Σαββάτιος και Δορυμέδων μαρτύρησαν επί βασιλέως Πρόβου και διοικητού Αντιοχείας Ηλιοδώρου (278 μ.Χ.). Όταν λοιπόν ο Τρόφιμος με τον Σαββάτιο βρέθηκαν στην Αντιόχεια και είδαν τα πολυποίκιλα αμαρτωλά όργια που γίνονταν προς τιμήν του Απόλλωνα, δε συγκρατήθηκαν και αποδοκίμασαν δημόσια την αμαρτωλή αυτή παραφροσύνη.

Βέβαια, γρήγορα συνελήφθησαν και οδηγήθηκαν στο δικαστήριο. Θαρραλέα δήλωσαν πως είναι χριστιανοί. Τότε ο ηγεμόνας Ηλιόδωρος διέταξε και τους μαστίγωσαν ανελέητα. Τόσο, που οι σάρκες τους κόβονταν κομμάτια. Εκεί ο Σαββάτιος άφησε την τελευταία του πνοή.

Ο δε Τρόφιμος οδηγήθηκε σε άλλο σκληρότερο ηγεμόνα, το Διονύσιο Περώννιο. Αυτός, αφού τον έγδαρε με σιδερένια νύχια, μισοπεθαμένο τον έριξε στη φυλακή. Εκεί τον επισκέφθηκε κάποιος, βουλευτής, ο Δορυμέδων, που είδε το μαρτύριό του και στερεώθηκε στην πίστη του Χρίστου.

Όταν το έμαθε αυτό ο ηγεμόνας, βασάνισε σκληρά το Δορυμέδοντα. Έπειτα, έριξε και τους δύο τροφή στα θηρία, μέσα στο αμφιθέατρο. Αλλά η πεινασμένη αρκούδα και η αιμοβόρα λεοπάρδαλη στάθηκαν στα πόδια τους σαν ήμερα αρνιά.

Το ίδιο και το αγριεμένο λιοντάρι που ελευθέρωσαν αργότερα. Όταν λοιπόν είδαν ότι δεν τους άγγιξαν τα θηρία, αμέσως οι δήμιοι τους αποκεφάλισαν.

 

Δείτε στο βίντεο παρακάτω για τον συγκλονιστικό βίο, την ομολογία πίστεως, τα φρικτά βασανιστήρια, το μαρτύριο και το Απολυτίκιο των Αγίων Τροφίμου, Σαββατίου και Δορυμέδοντος. 

Aπολυτίκιο Αγίων Τροφίμου, Σαββατίου και Δορυμέδοντος

Ήχος γ’. Τὴν ὡραιότητα.

Τὴν ἀκαθαίρετον, Τριάδος δύναμιν, ἀνθηφορήσαντες, Μάρτυρες ἔνδοξοι, ἐναπετέματε στερρῶς, τὴν ἄκανθαν τῆς ἀπάτης, Τρόφιμε μακάριε, Ἐκκλησίας ἐντρύφημα, Σαββάτιε πάνσοφε, Ἀθλητῶν ἐγκαλλώπισμα, καὶ δόξα εὐσεβῶν Δορυμέδον ὅθεν ὑμᾶς ἀνευφημοῦμεν.

Ὡς ἀθλητῶν ἑδραίωμα, καὶ εὐσεβείας ἔρεισμα, ἡ Ἐκκλησία τιμᾷ καὶ γεραίρει σου, τὴν φωτοφόρον ἄθλησιν· παναοίδιμε μάκαρ, ἀθλητὰ γενναιόφρον, ἔνδοξε Τρόφιμε, σὺν τοῖς συνάθλοις σου, ἱλασμὸν τοῖς ὑμνοῦσί σε αἴτησαι, ὡς ἀήττητος.

  

 Άγιοι Θεόδωρος ο πρίγκιπας και Δαβίδ και Κωνσταντίνος οι υιοί του

Άγιος Ευλογημένος Πρίγκιπας Θεόδωρος Σμολένσκης και Γιαροσλάβλ, γνωστός ως ο Μαύρος, γεννήθηκε κατά τα χρόνια της Μογγολικής εισβολής, γύρω στο 1237–1239. Στη Βάπτιση, ονομάστηκε προς τιμήν του Αγίου Μεγάλου Μάρτυρα Θεοδώρου Στρατηλάτη. Το 1239, όταν μέσω των προσευχών της Υπεραγίας Θεοτόκου, ο άγιος πολεμιστής-μάρτυρας Μερκούριος απελευθέρωσε τη Σμολένσκ από την αιχμαλωσία του Μπατού, ο νεαρός Θεόδωρος δεν βρισκόταν στην πόλη. Το 1240, ο πατέρας του, πρίγκιπας Ροστίσλαβ, πέθανε. Ο νεαρός Θεόδωρος πέρασε την παιδική του ηλικία στη Μοζάισκ, μαθαίνοντας την Ιερή Γραφή και την τέχνη του πολέμου.

Το 1260, ο άγιος πρίγκιπας παντρεύτηκε τη Μαρία Βασιλείβνα, κόρη του Αγίου Πρίγκιπα Βασιλείου του Γιαροσλάβλ, και έγινε πρίγκιπας του Γιαροσλάβλ. Είχαν έναν γιο, τον Μιχαήλ, αλλά σύντομα ο άγιος Θεόδωρος έγινε χήρος. Το 1277, συμμετείχε σε εκστρατεία στη γη των Οσσετών, όπου οι συμμαχικές δυνάμεις πέτυχαν νίκη.

Ο Άγιος Θεόδωρος, αποκτώντας την εύνοια του Χαν Μενγκού-Τεμίρ, πέρασε τρία χρόνια στην Ορδή, όπου έλαβε την πρώτη χανική διαταγή για εκκλησιαστική ασυλία. Ο Χαν διέταξε να βαπτιστεί η γυναίκα του, πριγκίπισσα Άννα. Είχαν γιους – τον Άγιο Δαβίδ και τον Άγιο Κωνσταντίνο. Ο Άγιος Θεόδωρος χρησιμοποίησε την επιρροή του για να ενισχύσει την Ορθόδοξη πίστη μεταξύ των Τατάρων.

Το 1290, ακούγοντας για τον θάνατο του γιου του Μιχαήλ, ο Χαν απελευθέρωσε τον Άγιο Θεόδωρο να επιστρέψει στη Ρωσία. Επιστρέφοντας στη Γιαροσλάβλ, φρόντισε να ενισχύσει την πόλη και το πριγκιπάτο. Το 1296, συμμετείχε στη συνέλευση των πριγκίπων στο Βλαντίμιρ, όπου συνέβαλε στην εγκαθίδρυση της ειρήνης. Το 1297, ο Άγιος Θεόδωρος προχώρησε προς τη Σμολένσκ, αλλά δεν μπόρεσε να καταλάβει την πόλη.

Ο άγιος πρίγκιπας πέθανε στις 18 Σεπτεμβρίου 1299, μετά την κουρά του σε μοναχισμό. Η εμφάνιση του κατά τον θάνατο ήταν ασυνήθιστη, και ζήτησε συγχώρεση από όλους. Μετά τον θάνατο του Αγίου Θεόδωρου, ο γιος του Δαβίδ κυβέρνησε. Η τιμή του αγίου πρίγκιπα άρχισε σύντομα μετά τον θάνατό του, και το 1463, ανακαλύφθηκαν τα λείψανά του. 

   

Άγιος Θεόδωρος εκ Ταρσού ο Αρχιεπίσκοπος Καντουαρίας 

Ο Άγιος Θεόδωρος γεννήθηκε στην Ταρσό της Κιλικίας γύρω στο 602 μ.Χ., σε μια εποχή μεγάλων αναταράξεων για την Ανατολή. Από νεαρή ηλικία διακρίθηκε για τη φιλομάθειά του και σπούδασε με ζήλο τις επιστήμες της εποχής του. Γνώριζε άριστα την ελληνική και τη λατινική γλώσσα, κατείχε βαθιά την Αγία Γραφή και την πατερική παράδοση, ενώ είχε γνώσεις φιλοσοφίας, ιατρικής και άλλων επιστημών, που τον καθιστούσαν μια σπάνια μορφή σοφίας και παιδείας.

Μετά την αραβική κατάκτηση της γενέτειράς του, ο Θεόδωρος εγκατέλειψε την Ανατολή και κατέφυγε στη Δύση. Έφθασε στη Ρώμη, όπου η μόρφωσή του και η αρετή του προκάλεσαν τον θαυμασμό του Πάπα Βιταλιανού. Την εποχή εκείνη η Εκκλησία της Αγγλίας είχε ανάγκη από έναν ισχυρό και σοφό ποιμένα, ικανό να ενώσει και να οργανώσει τις τοπικές Εκκλησίες που συχνά δρούσαν χωρίς συνοχή. Έτσι, ο Θεόδωρος διορίστηκε Αρχιεπίσκοπος Καντουαρίας το 668 μ.Χ., σε ηλικία 66 ετών.

Παρά το προχωρημένο της ηλικίας του, ο Θεόδωρος ανέλαβε το έργο του με ζωντάνια και αποφασιστικότητα. Από τα πρώτα του βήματα έθεσε τάξη στην Εκκλησία της Αγγλίας, καθόρισε τα όρια των επισκοπών και φρόντισε να διοριστούν ικανοί επίσκοποι στις τοπικές έδρες. Συγκάλεσε το 672 μ.Χ. τη Σύνοδο του Hertford, όπου τέθηκαν βασικοί κανόνες για την εκκλησιαστική ζωή, όπως η κοινή τήρηση της εορτής του Πάσχα, η αποφυγή αυθαίρετων μετακινήσεων κληρικών και η ενότητα της πίστης και της πειθαρχίας.

Η συμβολή του δεν περιορίστηκε στην οργάνωση της Εκκλησίας. Μαζί με τον ηγούμενο Αδριανό ίδρυσαν στην Καντουαρία μια μεγάλη σχολή, που σύντομα έγινε φάρος παιδείας σε όλη την Ευρώπη. Εκεί καλλιεργήθηκαν όχι μόνο η θεολογία και οι γραφές, αλλά και η ελληνική και η λατινική λογοτεχνία, η αστρονομία, η αριθμητική και η μουσική. Η σχολή αυτή ανέδειξε επιφανείς μαθητές, που μετέφεραν το πνεύμα του Θεοδώρου σε όλη τη Δύση.

Ο Θεόδωρος υπήρξε ποιμένας στοργικός, αλλά και σταθερός στην τήρηση της εκκλησιαστικής τάξης. Ένωσε μια Εκκλησία κατακερματισμένη και της έδωσε ισχυρά θεμέλια, που επέζησαν για αιώνες. Παράλληλα, μετέφερε στη Δύση την ελληνική παιδεία, δημιουργώντας γέφυρες πολιτισμού ανάμεσα στην Ανατολή και τη Δύση.

Αφού εργάστηκε με αφοσίωση για 22 χρόνια ως Αρχιεπίσκοπος Καντουαρίας, κοιμήθηκε εν ειρήνη στις 19 Σεπτεμβρίου 690 μ.Χ., σε ηλικία 88 ετών. Ο λαός τον θρήνησε ως πατέρα και δάσκαλο, και η Εκκλησία τον τιμά ως Άγιο, έναν αληθινό ποιμένα που με σοφία και αγάπη οδήγησε το ποίμνιό του «εις νομάς σωτηρίους».

Η μνήμη του τιμάται κάθε χρόνο στις 19 Σεπτεμβρίου, και ο Άγιος Θεόδωρος θεωρείται έως σήμερα ένας από τους μεγάλους Πατέρες της Εκκλησίας στην Αγγλία, αλλά και γέφυρα ενότητας ανάμεσα στην Ανατολή και τη Δύση.

   

Ανακομιδή Ιερών Λειψάνων Οσίου Αμφιλόχιου Μακρή 

Ο Όσιος Αμφιλόχιος Μακρής (κατά κόσμον Αθανάσιος Μακρής) γεννήθηκε στις 13 Φεβρουαρίου του 1889 μ.Χ. στην Πάτμο.

Η μοναχική του κουρά έγινε στις 27 Αυγούστου του 1906 μ.Χ. στην Ιερά Μονή του Θεολόγου όπου έλαβε το όνομα Αμφιλόχιος.

Στις 23 Μαρτίου του 1913 μ.Χ. σε ηλικία 24 ετών κείρεται στο Κάθισμα του Απολλώ Μεγαλόσχημος Μοναχός από τον ασκητή και πνευματικό Μακάριο Αντωνιάδη τον Σάμιο.

Χειροτονήθηκε διάκονος από τον Μητροπολίτη Κώου κυρό Αγαθάγγελο στις 27 Ιανουαρίου του 1919 μ.Χ. στον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου στην Κω, και Πρεσβύτερος την Κυριακή του Θωμά στις 5 Απριλίου του ίδιου έτους από τον Μητροπολίτη Σάμου και Ικαρίας Κωνσταντίνο Βαντζαλίδη στον Ιερό Ναό του Αγίου Σπυρίδωνος στο Βαθύ.

Εφημέριος της Ιεράς Μονής Πάτμου διακόνησε από το 1920 – 1926 μ.Χ. και διορίσθηκε Προϊστάμενος του Ιερού Σπηλαίου της Αποκαλύψεως κατά τα έτη 1926 – 1932 μ.Χ..

Στις 14 Νοεμβρίου του 1935 μ.Χ. εκλέγεται Ηγούμενος στην Ιερά Μονή της Πάτμου και το 1937 μ.Χ. ιδρύει την Ιερά Μονή του Ευαγγελισμού, ενώ κατά τα έτη 1939 – 1940 μ.Χ. διακόνησε εφημέριος στο Ιερό Προσκύνημα της Παναγίας της Διασωζούσης.

Ο Γέροντας Αμφιλόχιος Μακρής εκοιμήθη την Πέμπτη 16 Απριλίου του 1970 μ.Χ. και ετάφη στις 17 Απριλίου στο Κοιμητήριο της Ιεράς Μονής του Ευαγγελισμού.

Ο Όσιος Αμφιλόχιος Μακρής, ήταν φίλος και πνευματικό παιδί του Αγίου Νεκταρίου (γιορτή 9 Νοεμβρίου). Υπήρξε πνευματικός πατέρας πολλών μεγάλων μορφών της Εκκλησίας, Ελλήνων και ξένων.

Υπήρξε εμπνευστής του ιεραποστολικού έργου στην Αφρική και αλλού, αφού μορφές, όπως ο αείμνηστος π. Χρυσόσοστομος Παπασαραντόπουλος και ο ιεράρχης του Οικουμενικού Θρόνου, Μητροπολίτης Γάνου και Χώρας κ. Αμφιλόχιος (Τσούκος), υπήρξαν πνευματικά του παιδιά.

Η κυρίως μνήμη του τιμάται στις 16 Απριλίου και η ανακομιδή των λειψάνων εορτάζεται στις 19 Σεπτεμβρίου.

 Με πληροφορίες από: ekklisiaonline.gr & athos.guide.gr