Σήμερα 7 Ιουνίου Κυριακή των Αγίων Πάντων

  

 

 

  Σήμερα Κυριακή των Αγίων Πάντων7 Ιουνίου γιορτάζουν: Ο Άγιος Θεόδοτος ο Ιερομάρτυρας ο εν Άγκυρα. Η Αγία Ζηναΐς η Μάρτυς και Θαυματουργή. Η Οσία Σεβαστιανή η Θαυματουργή. Ο Όσιος Παναγής ο Μπασιάς ο Ιερέας (Παΐσιος).

Κυριακή των Αγίων Πάντων. Κυριακή Α Ματθαίου.

 Τοῦ Κυρίου μου πάντας ὑμνῶ τοὺς φίλους, Εἴτις δὲ μέλλων, εἰς τοὺς πάντας εἰσίτω.

Η Κυριακή των Αγίων Πάντων είναι η εορτή και η μαρτυρία της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας στα πρόσωπα όλων των Αγίων της, ανδρών και γυναικών, μικρών και μεγάλων.

Την Κυριακή των Αγίων Πάντων, εορτάζουμε, όσους αγίασε το Άγιο Πνεύμα, τους Προπάτορες και Πατριάρχες, τους Προφήτες και ιερούς Αποστόλους, τους Μάρτυρες και τους Ιεράρχες, τους Ιερομάρτυρες και Οσιομάρτυρες, τους Όσιους και Δίκαιους και όλες γενικά τις άγιες Γυναίκες και τους υπόλοιπους ανώνυμους Αγίους.

Aσθενείς και ισχυροί, όλοι δια των καλών έργων τους και εναρέτων πράξεών τους, ομολόγησαν και κήρυξαν την πίστη τους στον Μονογενή Υιό και Λόγο του Θεού, τον Θεάνθρωπο Ιησού Χριστό.

Ως Προφήτης με τις θείες αλήθειες καλούσε τους ανθρώπους να τον ακολουθήσουν για να βρουν κοντά του την ανάπαυση των ψυχών τους.

Ως Αρχιερεύς είναι το κέντρο και η καρδιά του απολυτρωτικού έργου του Κυρίου. Είναι το πλέον συγκινητικό, συναρπαστικό και φιλάνθρωπο έργο του, που όσο το μελετά ο άνθρωπος της κάθε εποχής, κυριεύεται από πίστη, αγάπη και ευγνωμοσύνη προς τον Θείο Λυτρωτή.

Τα δύο αυτά αξιώματα, το προφητικό και το αρχιερατικό, το εξάσκησε ο Κύριος εδώ στην γή κατά την δημοσία του δράση με ταπείνωση.

Τα κηρύγματα ανά τον κόσμο των Πνευματοφόρων Αποστόλων έγιναν η αρχή της συστάσεως της πρώτης Εκκλησίας του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού και έκτοτε η Εκκλησία εν Αγίω Πνεύματι πληροί τα τέκνα Αυτής, πίστεως, ελπίδος και αγάπης.

Αυτής της θείας των Αγίων Αποστόλων φωνής, άκουσαν και οι Άγιοι Πάντες, πού σήμερα τιμά η Εκκλησία, και που έγιναν μάρτυρες Χριστού «Πυρί εκκαιόμενοι της του Σωτήρος αγάπης, πυρός κατεφρόνησαν και αιμάτων κρουνούς προχέοντες καρτερικώς, την Εκκλησίαν κατήρδευσαν, πίστει αναθάλουσαν».

Οι Άγιοι Απόστολοι και οι Άγιοι Πάντες, οι τον αγώνα τελέσαντες και την πίστη στον εν Τριάδι Θεώ κηρύξαντες, είχαν και αυτοί τις πικρίες και τις θλίψεις τους, αλλά και την μεγάλη αγωνία δια την Εκκλησία του Χριστού. Και όμως δεν απελπίστηκαν, αγωνίστηκαν μέχρι τέλους τον αγώνα τον καλό και στεφανώθηκαν παρά του Αρχιθήτου Χριστού με το αμαράντινο στεφάνι της δόξης, γενόμενοι ουρανοπολίτες και μέτοχοι της ουρανίου βασιλείας.

Ποιοι Γιορτάζουν σήμερα

• Ζηναΐς, Ζηναΐδα.
• Παναγής, Πανάγος.
• Σεβαστιανή, Σεβαστίνα, Σεβαστιάνα, Σεβαστή, Σέβη, Σεβούλα, Σεβαστούλα.
• Αγαμέμνονας, Αγαμέμνων.
• Αγησίλαος, Αγησιλεία.
• Αγόρω, Αγορίτσα, Ρίτα.
• Αίολος.
• Άλκηστις.
• Αλκμήνη.
• Ανδρομέδα.
• Αντιόπη.
• Αριστομένης.
• Αρθούρος.
• Ασημάκης, Ασημίνα.
• Βελισάριος.
• Βενέτιος, Βενετία.
• Βενιζέλος.
• Βιολέτα.
• Βρασίδας.
• Διαγόρας.
• Δίκαιος.
• Εβελίνα, Έβελιν.
• Έκτορας.
• Ελβίρα.
• Εριφύλη.
• Ερρίκος, Έρικ.
• Ερωτόκριτος.
• Ευαγόρας.
• Ευριπίδης.
• Ευρυδίκη.
• Φαίδων, Φαίδωνας.
• Φειδίας.
• Φραγκίσκος, Φρατζέσκα.
• Γιασεμή, Γιασμίνα.
• Γιολάντα.
• Γλαύκος.
• Ηλέκτρα.
• Ιοκάστη.
• Ισαβέλα.
• Καλομοίρα.
• Καλυψώ.
• Κανέλος, Κανέλα, Νέλλη.
• Κασσάνδρα.
• Κίμων, Κίμωνας.
• Κίρκη.
• Κλάρα.
• Κλεάνθης, Κλεάνθη.
• Κλέαρχος.
• Κλεομένης.
• Κομνηνός.
• Κρίτων, Κρίτωνας.
• Κυβέλη.
• Λαέρτης.
• Λαοκράτης.
• Λογοθέτης.
• Λυκούργος.
• Λύσανδρος.
• Μανταλένα.
• Μάνθος, Μανθούλα.
• Μίνωας.
• Μιράντα.
• Μιρέλα.
• Μυρτώ.
• Ναθαναήλ.
• Ναυσικά.
• Νεοκλής.
• Νεοπτόλεμος.
• Νιόβη.
• Οφηλία.
• Ορφέας.
• Όθων, Όθωνας, Οθωνία.
• Παγώνα.
• Πανωραία.
• Περίανδρος.
• Πραξιτέλης.
• Πυθαγόρας.
• Ροδοθέα.
• Τερέζα.
• Τερψιθέα.
• Θέλξη.
• Θρασύβουλος, Θράσος.
• Τιμολέων.
• Άγις.
• Αίσωπος.
• Αλβέρτος.
• Αλκίνοος.
• Αμφιτρίτη.
• Αναξίμανδρος.
• Ανδροκλής.
• Αρετή, Αρετούσα.
• Εριέττα, Έρη.
• Έρρικα.
• Γοργίας.
• Ήρα.
• Ηρώ.
• Ιόλη.
• Ιπποκράτης.
• Κάρολος, Καρολίνα.
• Μαλβίνα.
• Μέλισσα, Μελίσσα.
• Ναπολέων, Ναπολέωντας.
• Σεμίνα.
• Οδέττη.
• Ζώτος.
• Αλφρέδος.
• Αρμονία.
• Ηώ.
• Ήβη.
• Ινώ.
• Κλαίρη.
• Λάνα.
• Λάρα.
• Λίλα.
• Λίλιαν.
• Μαρίσσα.
• Κυρήνη.
• Μηλινόη.
• Νία.
• Ρέα.
• Υβόννη.
• Βεατρίκη.
• Άρια, Άρυα.
• Καλλίµαχος.
• Κρατερός.
• Πολυκράτης.
• Πούλια.

Δείτε σε βίντεο τι εορτάζουμε την Κυριακή των Αγίων Πάντων, με το διαχρονικό κάλεσμα των Αγίων Πάντων στη ζωή των Χριστιανών, του Αρχιμανδρίτη Γρηγορίου Κωνσταντίνου δόκτωρα της θεολογίας, «Οι φίλοι του Χριστού και δικοί μας φίλοι».

Aπολυτίκιο Κυριακής Αγίων Πάντων

Ήχος α’. Τοῦ λίθου σφραγισθέντος.

Βλαστοὺς εὐαγγελίου καὶ καρποὺς ἀμαράντους, χοροὺς ἁγίων Πάντων εὐφημήσωμεν πάντες, ἐν ὕμνοις καὶ ᾠδαῖς πνευματικαῖς, μιμούμενοι αὐτῶν τὰς ἀρετάς, καὶ ἀγῶνας τοὺς γενναίους, ἀπὸ ψυχῆς συμφώνως ἀνακράζοντες· δόξα τῷ στεφανώσαντι ὑμᾶς· δόξα τῷ ἁγιάσαντι· δόξα τῷ ἐν τῇ γῇ καὶ οὐρανῷ ὑμᾶς δοξάσαντι.

 Άγιος Θεόδοτος ο Ιερομάρτυρας ο εν Άγκυρα

 

Χεὶρ Θεόδοτον, ἣν Θεοῦ χεὶρ ξηράνοι, Θεῷ δοτὸν τίθησι, πλήξασα ξίφει. Θεόδοτος ἑβδομάτῃ τυθεὶς ἕλεν οὐρανὸν εὐρύν.

Ο Άγιος Θεόδοτος καταγόταν από την Άγκυρα της Γαλατίας και ήταν έμπορος σιτηρών και συγχρόνως εξασκούσε το επάγγελμα του αρτοποιού. Άνθρωπος ευσεβής και ελεήμων ο Θεόδοτος, μοίραζε ψωμιά στους φτωχούς και έκανε συχνά επισκέψεις στους φυλακισμένους χριστιανούς και τους τροφοδοτούσε ανάλογα.

Η ειδωλολατρική μανία όμως κατά των χριστιανών εκδηλώθηκε με το φόνο μιας ομάδας χριστιανών παρθένων, στα νερά μιας λίμνης (γιορτή 18 Μαΐου). Τη νύχτα ο Θεόδοτος, άνδρας με θάρρος και θερμή πίστη στο Χριστό, έβγαλε από τη λίμνη τα τίμια λείψανα των παρθένων και τα έθαψε.

Η ενέργειά του αυτή καταγγέλθηκε στον έπαρχο Θεότεκνο, που αμέσως τον συνέλαβε και τον ανέκρινε. Ο Θεόδοτος παραδέχθηκε την ενέργειά του και ο έπαρχος του είπε ότι οι χριστιανοί δε σέβονται καμιά εξουσία και ότι είναι οι πιο μικροπρεπείς και μηδαμινοί των ανθρώπων.

Τότε ο Θεόδοτος, με το φωτισμό του Αγίου Πνεύματος, απάντησε:

«Πράγματι, έπαρχε, οι χριστιανοί γνωρίζουν πόσο μηδαμινοί είναι, διότι μόνο αυτοί είναι ικανοί να γνωρίζουν την υπέροχη και ασύγκριτη μεγαλειότητα του Θεού και να κατανοούν την άβυσσο της ανθρώπινης ασθένειας, όταν είναι γυμνή από τη θεία χάρη.

Έπειτα, γνώριζε ότι ο τελευταίος των χριστιανών, που έχει ελεηθεί από το Χριστό και φέρει τον αρραβώνα της αιώνιας βασιλείας, είναι ανώτερος και λαμπρότερος από τους ειδωλολάτρες βασιλείς, οι όποιοι αύριο θα είναι ντροπή και ατιμία μπροστά στο αδέκαστο κριτήριο της θείας δικαιοσύνης».

Ο έπαρχος, εξοργισμένος από τα λόγια του Θεόδοτου, διέταξε και του έσχισαν τα πλευρά και τελικά τον αποκεφάλισαν, παίρνοντας ένδοξα το στεφάνι του μαρτυρίου.

Οι Συναξαριστές και το Απολυτίκιο του τον αναφέρουν σαν Ιερομάρτυρα. Πιθανόν να ήταν συγχρόνως με το επάγγελμα που διατηρούσε και επίσκοπος των χριστιανών της περιοχής της Άγκυρας. Ίσως όμως και να συγχέεται με κάποιον άλλο συνώνυμο του που να ήταν πράγματι επίσκοπος.

 Aπολυτίκιο Αγίου Θεοδότου

Ήχος γ’. Θείας πίστεως.

Δόσιν ἔνθεον, καταπλουτήσας, τὴν τῆς χάριτος ἱερουργίαν, Ἱερομάρτυς τρισμάκαρ Θεόδοτε, καθάπερ δῶρα Θεῶ προσενήνοχας, τᾶς ἀριστείας τῶν θείων ἀγώνων σου. Πάτερ Ὅσιε, Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἠμὶν τὸ μέγα ἔλεος.

Ὡς στύλος ἀκλόνητος, τῆς Ἐκκλησίας Χριστοῦ, καὶ λύχνος ἀείφωτος τῆς οἰκουμένης σοφέ, ἐδείχθης Θεόδοτε· ἔλαμψας ἐν τῷ κόσμῳ, διὰ τοῦ μαρτυρίου, ἔλυσας τῶν εἰδώλων, τὴν σκοτόμαιναν μάκαρ, διὸ ἐν παρρησίᾳ Χριστῷ, πρέσβευε σωθῆναι ἡμᾶς.

Αγία Ζηναΐς η Μάρτυς και Θαυματουργή 

H Ζηναΐς και ζώσα και μετά τέλος,
Θαύματα βρύει· ω μεγίστης αξίας!

Δεν έχουμε λεπτομέρειες για τον βίο της Αγίας.

 Οσία Σεβαστιανή η Θαυματουργή

 

Σεβαστιανῆς, ὡς τὰ λοιπὰ τοῦ βίου,
Σεβαστὰ πᾶσι, καὶ τὸ τοῦ βίου τέλος.

Η Οσία Σεβαστιανή απεβίωσε ειρηνικά. Δεν έχουμε άλλες λεπτομέρειες για τον βίο της.

 Όσιος Παναγής ο Μπασιάς ο Ιερέας (Παΐσιος)

     

Τον του Ληξουρίου γόνον λαμπρόν, Ορθοδόξων κλέος Ιερέων υπογραμμόν, της Κεφαλληνίας αγλάϊσμα το νέον, τον Παναγήν τον Θείον ύμνοις τιμήσωμεν.

Ο Όσιος Παναγής ο Μπασιάς γεννήθηκε στο Ληξούρι της Κεφαλληνίας, το 1801 μ.Χ., και ήταν γιός ευσεβών και επιφανών γονέων, του Μιχαήλ Τυπάλδου – Μπασιά και της Ρεγγίνας Δελλαπόρτα.

Έμαθε Ιταλικά, Γαλλικά, Λατινικά και καταρτίσθηκε στη φιλοσοφία και τη θεολογία. Μικρός ακόμα χειροθετείται αναγνώστης και στην αρχή της σταδιοδρομίας του διορίζεται γραμματοδιδάσκαλος και εξασκεί το λειτούργημα του διδασκάλου.

Αλλά εμπνεόμενος από τα ριζοσπαστικά κηρύγματα του Κοσμά Φλαμιάτου και Ευσεβίου Πανά, εκκλησιαστικών αναστημάτων της εποχής, οι οποίοι υπεράσπιζαν ότι οι Άγγλοι (κυρίαρχοι της Επτανήσου) προστάτες, ουσιαστικά τύραννοι, επιβουλεύονται το ορθόδοξο φρόνημα των κατοίκων, αφήνει το δημόσιο σχολείο και παραδίδει μαθήματα κατ’ οίκον συνεχίζοντας την αποστολή του.

Σε ηλικία 20 ετών, μετά τον θάνατο του πατέρα του, έχοντας έμφυτη κλίση και επηρεαζόμενος από την προσωπικότητα του πολιούχου μεγάλου ασκητού Αγίου Γερασίμου και του γείτονός του, επίσης μεγάλου ασκητού Αγίου Ανθίμου, εγκαταλείπει τα πάντα και φθάνει στο «Ξηροσκόπελο», μικρό νησάκι στην κάτω Λειβαθώ Βλαχερνών και τόπο εξορίας κληρικών από του Άγγλους.

Εξόριστος τις ημέρες εκείνες ήταν και ο περίφημος Ζακύνθιος κληρικός Νικόλαος Καντούνης. Δεν έμεινε όμως πολύ διάστημα καμφθείς από τις ικεσίες της χήρας μητέρας του και της απροστάτευτης αδελφής του. Επιστρέφει λοιπόν μοναχός στον κόσμο, αλλά ολόκληρη η ζωή του αποδεικνύεται συνεχής ασκητικός αγώνας και συνεπής επαγρύπνηση των μοναχικών ιδεών και αποφάσεών του.

Το 1836 μ.Χ. χειροτονείται διάκονος και πρεσβύτερος, με το όνομα Παΐσιος, υπό του Αρχιεπισκόπου Κεφαλληνίας Παρθενίου Μακρή. Δεν επεζήτησε εφημαριακή θέση. Συνήθως λειτουργούσε στο εξωκκλήσι του Αγίου Σπυρίδωνος στον Πλατύ Γιαλό, όπου συνέρρεε πλήθος πιστών, για να λειτουργηθεί και να ακούσει τα θερμά κηρύγματά του.

Υπήρξε η προσωποποίηση της ελεημοσύνης και θερμός συμπαραστάτης των αδυνάτων. Έλαβε από τον Θεό το χάρισμα της προφητείας και «προΰλεγε τὰ μέλλοντα συμβαίνειν εἰς πρόσωπα, οἰκογενείας καὶ γενικώτερον τῆς κοινωνίας», όπως γράφεται στην εισήγηση της Αγιοκατάταξης του.

Στις 21 Μαΐου 1864 μ.Χ., γεύεται τη χαρά της Ενώσεως της Επτανήσου με τη Μητέρα Ελλάδα, για την οποία εργάσθηκε με τον δικό του αντιστασιακό τρόπο πλησίον των ηρώων ριζοσπαστών, διατηρώντας και καλλιεργώντας την Ορθόδοξη Παράδοση, σε τόσο δύσκολες πολιτικές και κοινωνικές περιόδους.

Το 1867 μ.Χ., με τους φοβερούς σεισμούς της Παλλικῆς, γκρεμίζεται η οικία του και από τότε φιλοξενείται στην οικία του ξαδέλφου του Ιωάννου Γερουλάνου, πατέρα του σπουδαίου χειρουργού Μαρίνου Γερουλάνου.

Λόγω της διαδοθείσης φήμης από τα πολλά θαύματα, αποφεύγοντας το φοβερό ύφαλο της πνευματικής ζωής, τον επάρατο εγωισμό, καταφεύγει στη γνωστή μέθοδο μεγάλων Ασκητών να προσποιείται τον τρελό, και έτσι συγκαταριθμείται στη χορεία των Δια Χριστόν σαλών Αγίων.

Για πέντε έτη ταλαιπωρείται κλινήρης. Και ασθενής συνεχίζει να ευλογεί, να ειρηνεύει, να καθοδηγεί, να συμβουλεύει τους Χριστιανούς, οι οποίοι νυχθημερόν τον επισκέπτονται. Εκεί δέχεται την επίσκεψη του νέου Αρχιεπισκόπου Γερμανού Καλλιγά, στον οποίο προλέγει την ανάρρησή του στον Αρχιεπισκοπικό Θρόνο των Αθηνών.

Ο Όσιος Παναγής κοιμήθηκε το 1888 μ.Χ., και στην πάνδημη μετά τριήμερο κηδεία του εξεφώνησε περίφημο επικήδειο ο Μητροπολίτης Κεφαλληνίας Γερμανός Καλλιγάς.

Η ανακομιδή των Ιερών Λειψάνων του Οσίου έγινε στις 6 Ιουνίου 1976 μ.Χ. και η Αγιοκατάταξη του έγινε από το Οικουμενικό Πατριαρχείο δια Πατριαρχικής και Συνοδικής Αποφάσεως την 4η Φεβρουαρίου 1986 μ.Χ..

 Δείτε στο βίντεο για τον βίο, την αντίσταση στους κατακτητές Άγγλους, την εξορία, τον ασκητικό αγώνα, το χάρισμα της προφητείας, την κοίμηση, το Απολυτίκιο και το Μεγαλυνάριο του Οσίου Παναγή Μπασιά.

Θαύμα Αγίου Παναγή Μπασιά

Εις το Αργοστόλιον, επί των ημερών του Παπά-Μπασιά, ζούσε μία οικογένεια αρχοντική και πολύ πλούσια, δεν ενθυμούμαι καλώς το όνομα της οικογενείας, ήτις απετελείτο από τέσσερα άτομα, τον σύζυγο, την σύζυγο και δύο άρρενα τέκνα.

Οικογένεια λίαν ευσεβής και ενάρετος, ακόμη περισσότερον η κυρία, της οποίας η ζωή ήτο πλήρης αγαθοεργών πράξεων.

Μετά πάροδον ετών απέθανεν ο σύζυγος και έμεινε η χήρα με τα δύο τέκνα της.

Αυτή επεδόθη εις το να διαπαιδαγωγή και νουθετή τα τέκνα της επί το χριστιανικώτερον, συνάμα επεξέτεινε την ανθρωπιστική δράσιν της, βοηθούσα κάθε πτωχόν, επισκεπτομένη ασθενείς κατ’ οίκον και βοηθούσα αυτούς, ασθενείς εις νοσοκομείον και καταδίκους εν φυλακαίς, βοηθούσα και νουθετούσα αυτούς προς την χριστιανική πίστιν.

Όταν τα τέκνα της έφθασαν εις ηλικίαν το μεν πρώτον 21 ετών, ένα βράδυ καθήμενοι μετά το δείπνον εις την τραπεζαρία, το πρώτο τέκνον ησθάνθη ένα ισχυρό πόνον εις την κεφαλήν.

Αμέσως έπεσε κάτω αναίσθητο, το έβαλαν εις το κρεβάτι καλέσαντες πάραυτα τον ιατρό.

Ούτος διεπίστωσε σοβαρωτάτην κατάστασιν, προετοιμάσας την κυρία δια το μοιραίον. Η κυρία ακούσασα αυτά που της είπεν ο ιατρός, κατέφυγε εις το εικονοστάσιο της οικίας της και γονυκλινής όλη την νύκτα εδέετο εις την Παναγίαν δια την σωτηρίαν του υιού της.

Το πρωί δυστυχώς απεβίωσε το παιδί της.

Αυτή παρ’ όλο το πένθος και την μεγάλη λύπη της, συνέχισε την χριστιανική και ανθρωπιστική δράσι της.

Μετά πάροδον όμως ενός έτους, ένα βράδυ ευρισκομένη πάλι μετά του ετέρου υιού της εις την τραπεζαρία, βλέπει απροόπτως το παιδί της να βγάζη μία κραυγή πόνου και να πίπτη κάτω αναίσθητο, όπως και το πρώτο της παιδί.

Αμέσως κάλεσε τον ιατρό, όστις διεπίστωσε την ιδία περίπτωσι με το πρώτο της παιδί, αποφανθείς ότι δεν υπάρχει ουδεμία ελπίς διασώσεως αυτού.

Αυτή κλαίουσα και εν απελπισία ευρισκομένη, κατέφυγε πάλι εις το εικονοστάσιο της οικίας της, και γονυκλινής όλη την νύκτα μετά δακρύων παρεκάλει τον Θεό, την Παναγία, και τον Άγιο Γεράσιμο, όπως σώσουν το παιδί της, και λόγω της χριστιανικής της δράσεως, την λυπηθούν και αποδώσουν πλήρως την υγείαν του παιδιού της.

Δυστυχώς την επομένη, που ήλθεν ο ιατρός, διεπίστωσε τον θάνατο του υιού της.

Τότε η Κυρία εκμανείσα μετεβλήθη εις θηρίον ανήμερον, παύσασα τελείως την προηγουμένη δράσιν της, υβρίζουσα συνεχώς τον Θεό και τους αγίους, μη δεχομένη κανένα εις την οικίαν της.

Έδωσε δύο φωτογραφίας των παιδίων της εις καλόν ζωγράφον, να της φτιάξη τα δύο πορτραίτα εις φυσικόν μέγεθος, τα όποια όταν ο ζωγράφος της παρέδωσεν, αυτή τα επλαισίωσε με πολυτελή πλαίσια, και εκκενώσασα των επίπλων το σαλόνι της, τα εκρέμασεν εις τους δύο τοίχους το εν απέναντι του άλλου, καλύψασα αυτά δι’ υφάσματος – τούλι – τοποθετήσασα κάτωθεν αυτών από ένα κηροπήγιον με μία λαμπάδα, τας οποίας κάθε τόσον ήναπτε και ατενίζουσα τα τέκνα της συζητούσε με αυτά.

Μία των ημερών, ο Παπα-Μπασιάς εμβάς εις πλοιάριον από εκείνα που την εποχήν εκείνη εκτελούσαν το πέρασμα Ληξουρίου – Αργοστολίου επήγε εις Αργοστόλιον. Εξελθών του πλοιαρίου με την ράβδο του, σιγά σιγά επήγαινε κατευθείαν εις την οικίαν της κυρίας αυτής.

Φθάσας εκεί εκτύπησε την θύρα. Εβγήκε εις το παράθυρον η κυρία, και ιδούσα τον Παπά-Μπασιά τον οποίο δεν εγνώριζε, εξεμάνη υβρίζουσα αυτόν με τας χυδαιοτέρας φράσεις.

Ο Παπά-Μπασιάς, δίχως να ταραχθή, ήρεμα – ήρεμα την παρακάλεσε δια τρίτη φοράν να του ανοίξη, που ήθελε κάτι να της ειπή. Αυτή έτι περισσότερον συνέχισε να τον υβρίζη.

Τότε ο Παπά-Μπασιάς είπε:

«Ή μου ανοίγεις, ή ανοίγω», και με την ράβδο του έκανε το σημείο του Σταυρού εις την πόρταν, ήτις αυτομάτως ήνοιξε, και ήρχισεν ο Παπά-Μπασιάς να ανέρχεται την κλίμακα. Η κυρία ιδούσα αυτό που έγινε, έμεινεν άφωνος μη δυναμένη να εκστομίσει ούτε λέξιν.

Ο Παπά-Μπασιάς προχώρησε κατ’ ευθείαν εις το σαλόνι (ασφαλώς Θεία βουλήσει) ειπών εις την κυρίαν να τον ακολουθήση. Ήνοιξε την θύρα του σαλονιού, και λέγει εις την κυρία: κάθισε εις την γωνίαν και θα ιδής κάτι που δεν το επερίμενες.

Σταθείς επ’ ολίγον εις προσευχήν ο Παπά-Μπασιάς, βλέπει η κυρία να σηκώνονται τα δύο σκεπάσματα των εικόνων των παιδιών της, και να κατέρχωνται ζωντανά εις το μέσον του δωματίου, να εξάγουν ταυτοχρόνως δύο περίστροφα, ταυτοχρόνως να πυροβολή ο ένας τον άλλον, και οι δύο ταυτοχρόνως να πίπτουν νεκροί επί του δαπέδου.

Κατόπιν του γεγονότος τούτου ευρέθησαν τα πορτραίτα ως πρότερον, σαν να μην είχε συμβή τίποτε.

Η κυρία άφωνος και τρομαγμένη παρακολουθούσε τα διατρέξαντα, και τότε ο Παπά- Μπασιάς της λέγει:

«Κυρία μου ο Θεός δια να σε αγαπά σε εφύλαξε να μην ιδής αυτό πού είδες τώρα, και επήρε μαζί Του τα δύο τέκνα σου δια φυσικού θανάτου, διότι τα δύο σου τέκνα είχαν αγαπήσει μίαν και την αυτή γυναίκα, και επρόκειτο να σκοτωθούν δια του τρόπου που είδες δι’ αυτήν.

Ως εκ τούτου να μεταμεληθής, καί να ευχαριστής τον Θεό, και να συνεχίσης την προτέρα σου χριστιανικήν δράσιν».

Πραγματικά αυτή μεταμεληθείσα, επεδόθη ψυχή και σώματι εις την προτέραν της δράσιν και εις μεγαλυτέραν κλίμακα.

Αφήγηση: Γεράσιμος Δρακόπουλος

Ιερά Λείψανα Αγίου Παναγή Μπασιά

Τα Ιερά Λείψανα του Οσίου Παναγή φυλάσσονται εντός αργυρής θήκης στον ιερό ναό Αγίου Σπυρίδωνος Ληξουρίου, όπου και ο τάφος του.

Η ανακομιδή των Ιερών Λειψάνων του Οσίου έγινε στις 6 Ιουνίου 1976 μ.Χ..

Aπολυτίκιο Οσίου Παναγή Μπασιά

Ήχος α’. Τῆς ἐρήμου πολίτης.

Ληξουρίου τὸν γόνον, Ἱερέων τὸ καύχημα, τῆς Κεφαλληνίας φωστῆρα νεοφανῶς ἀνατείλαντα, ὑψήσωμεν ἐν ὕμνοις Παναγήν, τὸν μύστην τῆς Τριάδος τῆς σεπτῆς, ἐμφανῶς κεκοσμημένον προφητικῶ τοῦ Πνεύματος χαρίσματι, διὸ τὸν δοξάσαντα αὐτὸν λαμπρῶς ἀντιδοξάσωμεν, ἶνα εὔρωμεν χάριν καὶ πταισμάτων τὴν συγχώρησιν.

Χαρμοσύνοις άσμασι , Κεφαλληνία η νήσος , συγκαλείται σήμερον των φιλεόρτων τα πλήθη , έρεισμα της Εκκλησίας ανευφημήσαι , σέμνωμα νεοφανέντα Ορθοδοξίας , Παναγήν τον Θεηγόρον , Χριστού τον μυστην και ταύτης αγλάϊσμα.

Με πληροφορίες από: ekklisiaonline.gr & saint.gr