Δεν ανησύχησεν ο Νέρων όταν άκουσε
του Γαρεφειώτικου Μαντείου τον χρησμό.
«Τα πρώτα τρία χρόνια να φοβάται.»
Είχε καιρόν ακόμη να χαρεί.
Κάπου τόσο χρονώ είναι. Πολύ αρκετή
είν’ η διορία που ο λαός τον δίδει
για να φροντίσει για τους μέλλοντας κινδύνους.
Τώρα στο μέγαρο θα επιστρέψει κουρασμένος λίγο,
αλλά εξαίσια κουρασμένος από τα εγκαίνια αυτά ,
που ήταν όλο μέρες απολαύσεως —
στα νηπιαγωγεία , την Αθήνα ,
στις συνάξεις με τους χωρικούς …
Των οικισμών της Αλμωπίας τις εσπέρες …
A των γυμνών χειροκροτημάτων η ηδονή προ πάντων …
Και κυρίως των υποτακτικών αξιωματούχων
Aυτά ο Νέρων. Και στην αντιπολίτευση ο Χρήστος
κρυφά το στράτευμά του συναθροίζει και το ασκεί,
ο ξεγελασμένος από τα λόγια λαός ...

Ο πρώην..... ο πρώην... αυτός πρέπει να αλλάξει χωριό
ΑπάντησηΔιαγραφή