Γράφει ο Γ. Λεμονίδης στο προσωπικό του f.b.
Υπάρχει ένα συγκεκριμένο είδος πολιτικού
<<ΠΕΙΝΑΣΜΕΝΟΥ>> πού, όταν καταφέρει να
καθίσει στο πλούσιο τραπέζι τής εξουσίας,
ΛΕΗΛΑΤΕΙ.
Είναι σχεδόν διασκεδαστικό να παρακολουθείς
έναν πολιτικό τυχοδιώκτη να παριστάνει τον
" ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΗ" ενώ στην πραγματικότητα
είναι απλώς ένας πεινασμένος εισβολέας.
Με το ένα χέρι υπογράφει διακηρύξεις περί
" ΔΙΑΦΑΝΕΙΑΣ" και με το άλλο ξεκοκκαλιζει
το δημόσιο χρήμα,σφουγγιζοντας τα λίπη τής
απληστίας τού πάνω στις πλάτες τών κοροιδων
που τον πίστεψαν.
Η " υψηλή" ρητορική του θυμίζει γρυλισμα πού
βαφτίστηκε λόγος, καθώς λερώνει τούς γύρω του
με τίς πιτσιλιες μίας νεοπλουτης αλαζονείας.
Είναι ο απόλυτος ταχυδακτυλουργός:
Καταφέρνει να μιλάει για ηθική έχοντας
ακόμα την μπουκιά στο στόμα, και να ζητάει
σεβασμό την ώρα που μετατρέπει τον τόπο
σέ προσωπική του γούρνα.
Αυτός δεν είναι ο Άρχοντας τού τόπου πού
δειπνει με την ιστορία, αλλά το παράσιτο πού
λυμαίνεται το παρόν.
Ποιον εννοει αραγε;
ΑπάντησηΔιαγραφή