Υπάρχει μυστικό; Η Γροιλανδία δεν είναι εμμονή μόνο του Τραμπ – Γιατί και ο Χίτλερ είχε στόχο ζωής να κατακτήσει το μεγαλύτερο νησί του Κόσμου

  

 

 

Υπάρχει μυστικό; Η Γροιλανδία δεν είναι εμμονή μόνο του Τραμπ... Γιατί και ο Χίτλερ είχε στόχο ζωής να κατακτήσει το μεγαλύτερο νησί του Κόσμου;

«Μάθαμε» τη Γροιλανδία από την πρόσφατη ιδεοληψία του προέδρου των ΗΠΑ να εντάξει το μεγαλύτερο νησί του Κόσμου στην Αστερόεσσα. Ο αμερικανός πρόεδρος έχει τους λόγους του που εποφθαλμιά την παγωμένη Γροιλανδία, που όμως ανήκει στη Δανία… Τους λόγους του, όμως, είχε και ο Αδόλφος Χίτλερ , που στους χάρτες του μυαλού του η Γροιλανδία είχε υψωμένη γερμανική σημαία…

Η Γροιλανδία, όπως φαίνεται, γοήτευε τον Αδόλφο Χίτλερ. Σύμφωνα με καταγεγραμμένες σημειώσεις από συνομιλία κατά τη διάρκεια γεύματος με ημερομηνία 21 Μαΐου 1942, ο Χίτλερ έλεγε ότι σχεδόν κανείς «δεν του είχε τραβήξει περισσότερο το ενδιαφέρον στα νιάτα του» από τον Φρίντγιοφ Νάνσεν, τον Νορβηγό νομπελίστα-εξερευνητή που το 1888 ηγήθηκε ομάδας που πραγματοποίησε την πρώτη εξερεύνηση της ενδοχώρας της Γροιλανδίας.

Το αγαπημένο βιβλίο του Αδόλφου...

Ένας τόμος από την ιδιωτική συλλογή βιβλίων του Χίτλερ, που σώζεται ακόμα (στη συλλογή σπάνιων βιβλίων της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου), περιέχει αφηγήσεις για την αποστολή του γερμανού φυσιολόγου-μετεωρολόγου και αρκτικού εξερευνητή Άλφρεντ Βέγκενερ στη Γροιλανδία. Ο Βέγκενερ έχασε τη ζωή του σε εκείνη την αποστολή το 1930 και η περιπέτειά του ενέπνευσε τη δημιουργία της ταινίας S.O.S. Eisberg του 1933, με πρωταγωνίστρια την μετέπειτα σκηνοθέτρια του Γ’ Ράιχ Λένι Ρίφενσταλ. Το βιβλίο εκείνο ήταν προσωπικό απόκτημα του Χίτλερ το 1933- χρονιά που αναρριχήθηκε στην εξουσία- και όχι δώρο.
Μέχρι τον Απρίλιο του 1934, η κυβέρνηση του Χίτλερ είχε «φακελώσει» τη Γροιλανδία: 13.500 Εσκιμώοι, 3.500 Δανοί και 8.000 πρόβατα και- κυρίως- το μεγαλύτερο κοίτασμα στον Κόσμο ενός στρατηγικής σημασίας φυσικού πόρου, του κρυόλιθου (σπάνιο, λευκό-άχρωμο ορυκτό που εξορυσσόταν παλαιότερα στη Γροιλανδία, ενώ τώρα παράγεται κυρίως στα εργαστήριο ως βασικό ρευστό στην τήξη αλουμινίου) ορυκτού απαραίτητου για την παραγωγή αλουμινίου.

Γερμανοί αιχμαλωτίστηκαν στη Γροιλανδία.

Το 1938, ο Χέρμαν Γκέρινγκ απέστειλε αποστολή στη Γροιλανδία, φαινομενικά για να εξερευνήσει τη χλωρίδα και την πανίδα του νησιού, ωστόσο, η πραγματική πρόθεση του Χίτλερ δεν ήταν επιστημονική, αλλά οικονομική.

Το πολύτιμο λάδι της φάλαινας

Ο Χίτλερ είχε προκαλέσει αμέτρητες οικονομικές πληγές στη Γερμανία κατά τη διάρκεια των πέντε χρονών που ήταν καγκελάριος, και αυτή η… επιστημονική εισβολή στην Αρκτική ήταν μέρος μιας ευρύτερης προσπάθειας για την επούλωση μιας από αυτές.
Σε μια προσπάθεια να οδηγήσει τη Γερμανία προς την οικονομική αυτάρκεια, ο Χίτλερ είχε επιβάλει υπέρογκους δασμούς, αρνήθηκε να τηρήσει τις υποχρεώσεις του εξωτερικού χρέους και προσπάθησε να απογαλακτίσει το έθνος από την κατανάλωση νορβηγικού ελαίου φάλαινας. Το πρόβλημα ήταν, ότι η Γερμανία χρησιμοποιούσε φαλαινόλαδο όχι μόνο ως μαγειρικό λίπος, αλλά και για την παραγωγή νιτρογλυκερίνης, ενός βασικού συστατικού για την πολεμική βιομηχανία.
Οι εισαγωγές ελαίου φάλαινας κυμαίνονταν από 165.000 έως 220.000 τόνους ετησίως, αντιπροσωπεύοντας τη μεγαλύτερη και μοναδική δαπάνη της χώρας σε ξένο νόμισμα. Για να αντικαταστήσει ο Φίρερ το νορβηγικό φαλαινολάδο, προτάθηκε ότι «γερμανικά πλοία με γερμανούς ψαράδες που χρησιμοποιούν γερμανικό εξοπλισμό» θα μπορούσαν να συλλέξουν «τον πλούτο της θάλασσας, χωρίς να δώσουν ούτε μια δεκάρα σε ξένες χώρες». Έτσι, ο Χίτλερ οργάνωσε έναν γερμανικό φαλαινοθηρικό στόλο που σταδιακά μείωσε τους πληθυσμούς των φαλαινών στον Βορρά. Μέχρι το 1938, οι Γερμανοί είχαν 31 πλοία επεξεργασίας φαλαινολάδου στο Νότιο Παγωμένο Ωκεανό, στα ανοικτά των ακτών της Ανταρκτικής, μαζί με δύο σταθμούς επεξεργασίας στη στεριά που τροφοδοτούνταν από 257 αλιευτικά σκάφη.

Στα μέσα Ιανουαρίου του 1939, δύο δικινητήρια αεροσκάφη πέταξαν κατά μήκος των ακτών της Ανταρκτικής, ρίχνοντας βαριές χαλύβδινες πινακίδες με σβάστικες και ναζιστικές σημαίες περίπου κάθε 15 μίλια. Η μυστική αποστολή είχε ως στόχο, η Γερμανία να διεκδικήσει εδάφη που θα της επέφεραν οικονομικά οφέλη.
Μετά την εισβολή στην Πολωνία, το 1939, τα συμφέροντα του Χίτλερ στον απώτατο Βορρά μετατράπηκαν από οικονομικά σε ιμπεριαλιστικά. Στις 8 Απριλίου 1940, ο Χίτλερ ενημέρωσε τον υπουργό Προπαγάνδας του, τον Γιόζεφ Γκέμπελς, για επικείμενη στρατιωτική επιχείρηση στη Δανία και τη Νορβηγία. Η προληπτική επίθεση, εξήγησε ο Χίτλερ, ήταν ένα αμυντικό μέτρο ενάντια σε μια αναμενόμενη επίθεση της Βρετανίας και της Γαλλίας που πίστευε ότι θα μπορούσε να γίνει μέσω της Σκανδιναβίας. Η Σουηδία είχε ήδη δηλώσει την ουδετερότητά της.

Επιχείρηση Weserubung

Το επόμενο πρωί, έξι μεραρχίες πεζικού, δύο μηχανοκίνητες ταξιαρχίες, μια μονάδα αλεξιπτωτιστών και εκατοντάδες αεροσκάφη, συμπεριλαμβανομένων 186 βομβαρδιστικών Heinkel, άρχισαν την Επιχείρηση Weserubung: η Δανία συνθηκολόγησε άμεσα, η Νορβηγία αντιστάθηκε και συντρίφτηκε. «Μόλις πάρουμε τις δύο χώρες», κατέγραφε ο Γκέμπελς, «η Αγγλία θα ισοπεδωθεί» επειδή η Γερμανία θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει τη Σκανδιναβία ως «βάση επίθεσης». Όσο για τις Ηνωμένες Πολιτείες; Αυτή η χώρα «δεν μας ενδιαφέρει», έγραφε ο Γκέμπελς. Θεωρούσε ο υπουργός Προπαγάνδας πως, μέχρι να μπορέσουν οι Αμερικανοί να παράσχουν οποιαδήποτε υλική βοήθεια (οκτώ μήνες μετά, κατά τους υπολογισμούς του) ή να στείλουν στρατιώτες στην Ευρώπη (18 μήνες), ο πόλεμος θα είχε τελειώσει.

Επιχείρηση Weserubung

Ο Χένρικ Κάουφμαν, ο Δανός πρέσβης στην Ουάσινγκτον, αποστασιοποιήθηκε από την κυβέρνηση της κατεχόμενης από τη Γερμανία Κοπεγχάγη και αυτοανακηρύχθηκε εκπρόσωπος των «συμφερόντων της ελεύθερης Δανίας», ένα καθεστώς που οι Ηνωμένες Πολιτείες αναγνώρισαν. Ιδρύθηκε η Αμερικανική Επιτροπή της Γροιλανδίας και άνοιξε αμερικανικό προξενείο στο Γκόντχααμπ, την πρωτεύουσα του νησιού (σήμερα γνωστή ως Νουούκ), με τη συγκατάθεση του Έσκε Μπρουν, αποικιακού διοικητή της Γροιλανδίας, ο οποίος ήταν σύμμαχος του Κάουφμαν. «Οι περιοχές προσφέρονταν για την δημιουργία αεροδρομίων και αυτό τις καθιστούσε στρατηγικής σημασίας», θυμόταν αργότερα ο Κάουφμαν. «Αυτές οι περιοχές είχαν την ίδια αξία για τη Γερμανία όσο και για τις Ηνωμένες Πολιτείες»!

Ο κρυόλιθος έφερε στρατό στη Γροιλανδία

Στρατηγικοί αναλυτές είχαν διαπιστώσει ότι μια καλά κατευθυνόμενη βολή από γερμανικό υποβρύχιο ή πράξη δολιοφθοράς θα μπορούσε να παραλύσει τις επιχειρήσεις εξόρυξης κρυόλιθου στη Νότια Γροιλανδία, τις οποίες οι ΗΠΑ ήταν αποφασισμένη να διαφυλάξει για να προστατεύσει την παραγωγή αλουμινίου για δική της χρήση της. Οι Αμερικανοί είχαν στείλει στη Γροιλανδία δέκα ανώτερους αξιωματικούς και 167 οπλίτες για προστασία των συμφερόντων του το 1940. Ο γερμανικός Τύπος είχε αντιδράσει και λοιδορήσει το γεγονός.

Στις 9 Απριλίου 1941, ακριβώς ένα χρόνο μετά την κατάκτηση της Δανίας από τους Ναζί, ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Κόρντελ Χαλ και ο Κάουφμαν, με τη σύμφωνη γνώμη του αποικιακού διοικητή της Γροιλανδίας, υπέγραψαν τη Συμφωνία μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής και της Δανίας για την άμυνα της Γροιλανδίας. Το προοίμιο της συμφωνίας τόνιζε τον άμεσο κίνδυνο: «… η Γροιλανδία να μετατραπεί σε βάση επίθεσης εναντίον εθνών της αμερικανικής ηπείρου». Άλλα άρθρα της συμφωνίας επέτρεψαν στις Ηνωμένες Πολιτείες να «βελτιώσουν και να εμβαθύνουν» λιμάνια και να «κατασκευάσουν, να συντηρήσουν και να λειτουργήσουν πεδία προσγείωσης, βάσεις υδροπλάνων καθώς και ραδιοφωνικές και μετεωρολογικές εγκαταστάσεις, όπως απαιτείται» για την προστασία της βορειοαμερικανικής ηπείρου από ξένη επιθετικότητα.

Η συμφωνία παραμένει;

Ο πρόεδρος Φράνκλιν Ρούσβελτ χαιρέτισε δημόσια τη συμφωνία. Στις ΗΠΑ, ο πρέσβης Κάουφμαν, ως υπερασπιστής της «ελεύθερης Δανίας», ανακηρύχθηκε Βασιλιάς της Γροιλανδίας, ενώ η κατεχόμενη από τους Ναζί Κοπεγχάγη, τον κατηγόρησε για προδοσία και κήρυττε τη συμφωνία «άκυρη υπό το πρίσμα του δανικού συντάγματος αλλά και διεθνούς δικαίου».
«Το γεγονός ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες συνήψαν συμφωνία με έναν άνθρωπο που δεν έχει χώρα και αρχηγό κράτους πίσω του, είναι ένα παραμύθι», κραύγαζε ο δοτός υπουργός Εξωτερικών της Δανίας. Οι Αμερικανοί δεν έδωσαν σημασία. Κατά τα επόμενα τέσσερα χρόνια, η Γροιλανδία έγινε ζωτικό σημείο διέλευσης για τους Συμμάχους: διέθετε έως και 17 στρατιωτικές εγκαταστάσεις, συμπεριλαμβανομένων μετεωρολογικών σταθμών, αεροδρομίων, ναυτικών βάσεων που προστάτευαν την επιχείρηση εξόρυξης κρυόλιθου στο Ιβιτούτ και βοήθησαν για την απελευθέρωση εκατοντάδων εκατομμυρίων Ευρωπαίων σε όλη την ήπειρο.

Ένοπλες συγκρούσεις στο νησί

Στις 12 Σεπτεμβρίου του 1941 (πριν από την επίθεση στο Περλ Χάρμπορ), το πλοίο Northland της Ακτοφυλακής των ΗΠΑ κατέλαβε το νορβηγικό πλοίο Buskο , ένα καράβι ύποπτο για υποστήριξη γερμανικής ομάδας τηλεπικοινωνιών. Οι Αμερικανοί συνέλαβαν το πλήρωμα και κατέστρεψαν τον πομπό, σηματοδοτώντας μια από τις πρώτες ναυτικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ στον πόλεμο.

Το 1943 άνδρες περιπολίας στη Γροιλανδία, αποτελούμενη από Δανούς, Νορβηγούς και Εσκιμώους που κινούντο με έλκηθρα, ανακάλυψαν ίχνη από μπότες που οδηγούσαν σε καλύβα στο νησί. Η περίπολος ανακάλυψε στην βάση ολόκληρη με προμήθειες και ναζιστικές στολές. Λίγο αργότερα, γερμανοί στρατιώτες επιτέθηκαν στην περίπολο, που υποχρεώθηκε να τραπέι σε φυγή, να εγκαταλείψουν τα έλκυθρα και τα σκυλιά τους και να να υπομείνουν πεζοπορία 640 χιλιομέτρων σε παγωμένο και επικίνδυνο έδαφος. Ο υπολοχαγός Χέρμαν Ρίτερ, ο αξιωματικός που ήταν επικεφαλής των γερμανικών δυνάμεων, αργότερα συνελήφθη και παραδόθηκε στις αμερικανικές αρχές μετά ένα εξαντλητικό ταξίδι με έλκηθρο μέσα σε καταιγίδες και θερμοκρασίες πολύ κάτω από το μηδέν. Αμερικανικά αεροπλάνα βομβάρδισαν τη γερμανική βάση στη Γροιλανδία

Για την ώρα σημαία Γροιλανδίας στο μεγαλύτερο νησί του Κόσμου...

Μετά τον... θερμό πόλεμο, ο Ψυχρός

Όταν τελείωσε ο πόλεμος και αποκαταστάθηκε η δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση στη Δανία, επιβεβαίωσε την αμερικανική συμφωνία για την υπεράσπιση της Γροιλανδίας το 1951, η οποία παραμένει σε ισχύ μέχρι σήμερα. Μετά τον πόλεμο, η Δανία ανέκτησε τον έλεγχο του νησιού, αλλά αρκετές αμερικανικές βάσεις παρέμειναν  ενεργές κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, όπως η Αεροπορική Βάση Thule, η οποία παρέμεινε μία από τις βορειότερες στρατιωτικές βάσεις της Αμερικής.

Και εδώ, εμφανίζεται στη σκηνή της Ιστορίας ο Ντόναλντ Τραμπ. Που (κάνει πως) δεν καταλαβαίνει ότι άλλο συμφωνία εν καιρό πολέμου για τα αμερικανικά- κυρίως- συμφέροντα και άλλο «αρπαγή» εδάφους από μια ευνομούμενη ευρωπαϊκή χώρα σε καιρό ειρήνης… Ο Ντόναλντ Τραμπ τόνισε τη στρατηγική σημασία του νησιού όταν εξέφρασε το ενδιαφέρον του να το αγοράσει· δήλωσε στους δημοσιογράφους: «Ουσιαστικά, πρόκειται για μια μεγάλη συμφωνία αγοράς ακινήτων»...

Πολλά τα λεφτά Ντόναλντ; 

Πηγή: ethnos.gr