Σε ποιον πολιτικό χώρο θα ανήκει τελικά το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού;

  

 

 

 Το δίκτυο της «κάθαρσης», το παρασκήνιο και η δημοσκοπική ακτινογραφία  

Η ανάδυση της Μαρίας Καρυστιανού ως κεντρικής φιγούρας της δημόσιας αντιπαράθεσης στην υπόθεση της τραγωδίας των Τεμπών, αφού υπερέβη το κοινωνικό αίτημα για Δικαιοσύνη, έχει προσλάβει πλέον τα χαρακτηριστικά πολιτικής διεργασίας με αινιγματικό, ωστόσο, ιδεολογικό πρόσημο. Ένα από τα ερωτήματα που θα τεθούν αργά ή γρήγορα θα είναι το εξής: Σε ποιον πολιτικό χώρο ανήκει ο πολιτικός φορέας ή το Κίνημα που σχεδιάζει να ιδρύσει η Μάνα των Τεμπών;

Για μεγάλο χρονικό διάστημα, η πλαισίωσή της από συγκεκριμένα πρόσωπα, ειδικά στις Βρυξέλλες, όπως ο ευρωβουλευτής Κώστας Αρβανίτης, είχε δημιουργήσει την ισχυρή εντύπωση ή ακόμη και πεποίθηση ότι ο φυσικός πολιτικός της χώρος ή, τέλος πάντων η αφετηρία της είναι αυτός της Αριστεράς. Στις μετρήσεις, οι δημοσκόποι εντόπιζαν εντυπωσιακή απήχηση στον χώρο του ΣΥΡΙΖΑ ή του ΠΑΣΟΚ, ακόμη και του ΚΚΕ. Η πραγματικότητα, ωστόσο, είναι τελείως διαφορετική. Η αρχική «αριστερή» εικόνα φαίνεται πως ήταν μόνο η επιφάνεια μιας βαθύτερης διολίσθησης σε ένα μονοπάτι όπου η δικαιοσύνη εργαλειοποιείται για την οικοδόμηση ενός νέου σκληρού αντισυστημικού - απολιτίκ φορέα, που ρέπει προς τα Δεξιά. Τα ερωτήματα πληθαίνουν, καθώς στο επίκεντρο εμφανίζονται πλέον πρόσωπα και δίκτυα που απέχουν παρασάγγας από τον προοδευτικό χώρο.

Η «Νίκη» και η διολίσθηση στη σκληρή Δεξιά

Η πραγματική ιδεολογική κοίτη φαίνεται να βρίσκεται πλέον στον χώρο που μέχρι σήμερα κάλυπτε το κόμμα «Νίκη», την εκλογική βάση του οποίου το εγχείρημα της Μαρίας Καρυστιανού αναμένεται κυριολεκτικά να λεηλατήσει στις κάλπες. Η παρουσία, πριν από λίγο καιρό, της Μαρίας Καρυστιανού στην Ευρωβουλή ως προσκεκλημένης του ευρωβουλευτή του υπερσυντηρητικού κόμματος, Νίκου Αναδιώτη είχε αποτελέσει την επισημοποίησης μιας σχέση που καλλιεργούταν συστηματικά. Κομβικό πρόσωπο εδώ είναι η συνεργάτιδά της, δικηγόρος Μαρία Γρατσία, με προέλευση το υπερδεξιό και θρησκόληπτο κόμμα Νίκη - καθώς ήταν υποψήφια βουλευτής -, η οποία φέρεται να λειτουργεί ως ιδεολογική καθοδηγήτρια, αλλά και ως το πρόσωπο που κρατά τα κλειδιά των επαφών, συνδέοντας την υπόθεση των Τεμπών με τη ρητορική των λεγόμενων «πατριωτικών» σχημάτων. Η Μαρία Γρατσία φέρεται να αναλαμβάνει λεπτές συνεννοήσεις με οικονομικούς παράγοντες που επιθυμούν να αποδυναμώσουν το υφιστάμενο status quo. Σύμφωνα με όσα λέγονται στο παρασκήνιο και με πληροφορίες που δύσκολα θα αμφισβητηθούν, αυτοί οι οικονομικοί παράγοντες έχουν άμεση σχέση τόσο με τον χώρο της Εκκλησίας, όσο και με το χώρο της άκρας Δεξιάς, ενώ κάποιοι από αυτούς έχουν αρχίσει σιγά - σιγά να μπαίνουν στην αγορά των media, γεγονός που δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο.

Εκτός των παραπάνω δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη η σύμπλευση και η συσχέτιση της Μαρίας Καρυστιανού με πρόσωπα, τα οποία πρωταγωνίστησαν στο πλαίσιο της ανάπτυξης του αντιεμβολιαστικού κινήματος στην Ελλάδα και παλαιότερα στις κινητοποιήσεις εναντίον της Συμφωνίας των Πρεσπών.

Δημοσκοπική ακτινογραφία και το μανιφέστο κατά του συστήματος

Τα στοιχεία των δημοσκοπήσεων αποκαλύπτουν την οριζόντια διείσδυση, με περίπου το 25% των πολιτών να βλέπει θετικά την προοπτική ενός κόμματος υπό την ηγεσία της. Το προφίλ των δυνητικών ψηφοφόρων της συνθέτει ένα «κοκτέιλ» αντισυστημικής οργής, αντλώντας δυνάμεις από την Πλεύση Ελευθερίας, την Ελληνική Λύση και τη Νίκη. Τις τελευταίες ημέρες, οι παρεμβάσεις της έχουν λάβει χαρακτήρα «μανιφέστου», στο πλαίσιο να απαντήσει σε όσους υποστηρίζουν ότι ο νέος φορέας θα είναι απολιτίκ, ψαρεύοντας στα θολά νερά της δήθεν αντισυστημικής ψήφου. Σε κείμενό της που ανέβηκε στα social media και θυμίζει κινηματική παρέμβαση, η Μαρία Καρυστιανού στρέφεται εναντίον του συνόλου του πολιτικού συστήματος.

Είναι χαρακτηριστική η αναφορά της στην τραγωδία των Τεμπών, όπου υποστηρίζει: «Για πρώτη φορά στη μεταπολιτευτική ιστορία, παρατηρούμε Κυβέρνηση και Αντιπολίτευση να λειτουργούν ως «μια γροθιά». Όχι όμως για το κοινό καλό, αλλά απέναντι σε έναν πολίτη, σε μια μάνα και σε ένα κίνημα πολιτών που μάχεται κατά της διαφθοράς. Είναι εξοργιστικό: Όταν ζητούσαμε από την Αντιπολίτευση να συσπειρωθεί και να στηρίξει τα αιτήματα μας στη Βουλή, επικαλούνταν το «ιδεολογικά αδύνατο» της σύμπραξης.»

Από τα μπλόκα της Νίκαιας στη Συνταγματική Αναθεώρηση

Σε μια προσπάθεια να διατηρήσει ένα «ακομμάτιστο» προφίλ, η κ. Καρυστιανού δηλώνει πως την ενδιαφέρει η «ένωση της κοινωνίας», ωστόσο οι τοποθετήσεις της είναι βαθύτατα πολιτικές και συχνά υιοθετούν σκληρή ρητορική. Η συγκεκριμένη επιχειρηματολογία θυμίζει έντονα εκείνη ακροδεξιών σχημάτων που ισχυρίζονται "Δεν είμαστε ούτε Αριστεροί, ούτε Δεξιοί, είμαστε Έλληνες" με αντικειμενικό σκοπό να παρασύρουν και να εγκλωβίσουν απολίτικους ψηφοφόρους. Εμφανιζόμενη στο μπλόκο της Νίκαιας, κατηγόρησε την κυβέρνηση για τον αφανισμό του πρωτογενούς τομέα, ενώ στο μανιφέστο της αναφέρει: «Το Σύνταγμα της χώρας έχει μετατραπεί σε «κουρελόχαρτο». Παράλληλα, με την υπογραφή του Πρωθυπουργού στην κατάπτυστη συμφωνία EU-Mercosur, δίδεται το τελειωτικό χτύπημα στον αγροτικό κόσμο. Ο πρωτογενής τομέας οδηγείται σε αφανισμό και η διατροφική ασφάλεια των παιδιών μας τίθεται σε άμεσο κίνδυνο.»

Η κ. Καρυστιανού δεν περιορίζεται εκεί, καθώς χαρακτηρίζει «σκάνδαλο» το νομοσχέδιο Δένδια για το νέο μισθολόγιο στις Ένοπλες Δυνάμεις, τονίζοντας: «Χωρίς ίχνος ντροπής, το εθνικό καθήκον του «μύνεσθαι περ πάτρης», μετατρέπεται σε ξεπούλημα και μάλιστα «πωλείται όπως είναι επιπλωμένο». Πρόκειται για άκρως επικίνδυνο σκάνδαλο που στρέφεται ευθέως κατά των συμφερόντων της κοινωνίας και της χώρας.»

Το μανιφέστο καταλήγει σε τρία σημεία για τη Συνταγματική Αναθεώρηση, απαιτώντας:

• Κατάργηση του Άρθρου 86 του Συντάγματος και των προνομίων που προβλέπει για την ποινική έρευνα και τις ποινικές ευθύνες των Υπουργών.
• Κατάργηση της βουλευτικής ασυλίας, του ακαταδίωκτου και κάθε μορφής θεσμοθετημένης ατιμωρησίας.
• Ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης και κατάργηση του διορισμού της ηγεσίας της από την εκάστοτε Κυβέρνηση.

«Η ανοχή τελείωσε. Δεν θα παίζετε πλέον σε βάρος μας με προσχηματικές υποσχέσεις. ΩΡΑ ΓΙΑ ΠΡΑΞΕΙΣ!», καταλήγει η κ. Καρυστιανού, θέτοντας το πολιτικό σύστημα προ των ευθυνών του, την ώρα που το εγχείρημά της δείχνει να αποκτά χαρακτηριστικά ενός νέου, σκληρού δεξιού πόλου.

Πηγή: ethnos.gr